جلوگیری از انتقال اطلاعات به حافظه های فلش

تا پیش از این راه های انتقال اطلاعات به شکل سخت افزاری تنها از طریق فلاپی ها و نهایتا CDها صورت میگرفت. اما با پیشرفت تکنولوژی ، امروز حافظه های فلش USB (کول دیسک) ، به مانند نقل و نبات در دست کاربران میگردد. این موضوع تاحدودی موجبات نگرانی مدیران شبکه را به علت عدم امنیت داده های موجود روی سیستم ها فراهم آورده است. به نوعی که هر فرد میتواند با وصل کردن فلش خود به USB به راحتی اطلاعات موجود روی هارد سیستم را منتقل کند. برای حفظ امنیت اطلاعات ، بسیاری در پی یافتن راهی برای جلوگیری از انتقال اطلاعات به داخل فلش دیسک ها هستند. در این ترفند قصد داریم روشی را به سادگی و از طریق رجیستری ویندوز معرفی کنیم که با بهره گیری از آن میتوانید کپی یا انتقال اطلاعات به داخل فلش دیسک های وصل شده به USB را کاملأ غیر ممکن نمایید.

بدین منظور:

از منوی Start وارد Run شده و در آن عبارت regedit را وارد نموده و Enter بزنید تا ویرایشگر رجیستری باز گردد.

به مسیر زیر بروید:

HKEY_LOCAL_MACHINE/SYSTEM/CurrentControlSet/Control

حال روی کلید Control راست کلیک نموده و از New روی Key کلیک کنید. نام کلید جدید را StorageDevicePolicies قرار دهید.
اکنون اینبار روی کلید StorageDevicePolicies راست کلیک کنید و از منوی New روی DWORD Value کلیک کنید. نام مقدار جدید ساخته شده را writeProtect قرار دهید.
حال روی writeProtect راست کلیک کنید و Modify را انتخاب نمایید.
در قسمت Value Data عدد 0 را به 1 تغییر دهید و سپس OK کنید.
کار تمام است ، اکنون رجیستری را ببندید و سیستم را رستارت کنید.
از این پس اگر بخواهیم اطلاعاتی را به یک حافظه فلش یا هر نوع حافظه همراه مانند Mp3 player ها منتقل کنید با پیغام خطا خواهیم شد.
لازم به ذکر است برای بازگشت به حالت قبلی کافی است عدد 1 را مجدد به 0 تغییر دهید.
این ترفند تنها روی ویندوز XP سرویس پک 2 قابل انجام است.

  ping چيست ؟

 

ping دستوری است که مشخص می‌کند که آيا يک کامپيوتر خاص که ما ip يا domain آن را می‌دانيم، روشن و فعال (Active) هست يا نه. و اينکه اگر فعال باشد مدت زمان رسيدن بسته‌های tcp/ip از آن کامپيوتر به کامپيوتر ما چقدر است. کاربرد اين دستور به صورت زير است:

ping ip-or-domain که به جای ip-or-domain بايد شماره ip و يا domain آن(اگر داشته باشد) را می‌گذاريم.

مثلا ping sazin.com را در command prompt تايپ کردم و به نتايج زير رسيدم :

Pinging sazin.com [63.148.227.65] with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=1402ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=941ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=981ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 1402ms, Average = 1043ms اين نتايج نشان می‌دهد که sazin.com فعال است.

حالا به کامپيوتری با ip شماره 63.148.227.65 (که همان sazin.com است)، ping می‌کنم. نتايج همان است فقط با تغييراتی در سطر اول. (البته time که معنای مدت زمان رسيدن پکت را می‌دهد، با توجه به ترافيک شبکه، کم و زياد خواهد شد). برای ping کردن به اين ip ، دستور 63.148.227.65 ping را صادر می‌کنم :

Pinging 63.148.227.65 with 32 bytes of data: Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=861ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=852ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=851ms TTL=105Reply from 63.148.227.65: bytes=32 time=881ms TTL=105 Ping statistics for 63.148.227.65: Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 851ms, Maximum = 881ms, Average = 861ms فرض کنيد که به يک ip که فعال نيست، ping کنيم:

Pinging 217.66.196.1 with 32 bytes of data: Request timed out.Request timed out.Request timed out.Request timed out. Ping statistics for 217.66.196.1: Packets: Sent = 4, Received = 0, Lost = 4 (100% loss),Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 0ms, Maximum = 0ms, Average = 0ms که نشان می‌دهد که آن ip در آن لحظه فعال نيست.

البته تمام مطالبی که در بالا ذکر شد، در حالتی است که مستقيما به اينترنت وصل شده‌ايد و يا اگر از طريق شبکه محلی به اينترنت وصل هستيد، شبکه شما به درستی پيکربندی شده باشد. اصولا ping يکی از بهترين دستورات برای پيدا کردن ايراد در شبکه است.

Telnet چیست؟
- چگونه به يک پورت Telnet کنيم؟

برای اينکه عملکرد يک پورت برای شما روشن شود، بايد به آن پورت Telnet کنيد. (البته معمولا تعدادی از پورت‌هايی را که ممکن است اطلاعاتی مهم را در اختيار هکر‌ها قرار دهند مثل پورت ۷۹ معمولا بسته است و ارتباط با آنها شايد برقرار نشود.) برای telnet کردن در command prompt دستور زير را تايپ کنيد:

telnet hostname portnum
در اين دستور به‌جای hostname شماره ip و يا نام سايت را وارد می‌کنيد و به‌جای portnum شماره پورت و يا معادل آن از جدول. مثلا برای تلنت کردن به پورت ۱۳ که ساعت و تاريخ را به‌دست می‌دهد در کامپيوتری به‌ اسم www.iums.ac.ir مي‌نويسيد:

telnet iums.ac.ir 13 telnet iums.ac.ir daytime
هر دو اين دستورات معادل هم هستند.
تلنت کردن معمولا اولين کاری است که يک هکر برای هک کردن يک سايت انجام می‌دهد، زيرا بعضی از پورت‌ها در صورت بسته نبودن روی آن سرور، معمولا حاوی اطلاعات بسيار مهمی هستند.
همين الان شروع کنيد و مثل يک هکر واقعی به کامپبوتر‌های مختلف و پورت‌های گوناگون تلنت کنيد.

- ادامه بحث telnet

telnet هم جزو مواردی است که در footprinting مورد استفاده قرار می‌گيرد. کاربرد آن در حالتيست که بخواهيم بدانيم که روی فلان پورت چه برنامه‌ای فال‌گوش‌ه و version آن چنده. به اين صورت که به يک پورت خاص (که مي‌دانيم روی آن سرور باز است) تلنت می‌کنيم و بعد می‌بينيم که نتايجی ظاهر می‌شود که نشان‌دهنده اطلاعاتی‌ است که به‌کار می‌رود. گاهی با مکثی طولانی مواجه می‌شويم و هيچ چيزی نمايش داده نمی‌شود، در اين حالت يکی دوبار , Ctrl+Z , Ctrl+D , Ctrl+C , Ctrl+break را می‌زنيم و خارج می‌شويم. در مثال پايين جمع‌بندی مواردی که تا حالا از footprinting گفته‌ام را می‌آورم.

- جمع‌بندی مطالب گفته شده و بررسی يک سايت

فرض کنيد می‌خواهيم در مورد www.iums.ac.ir اطلاعاتی کسب کنيم :

◊ اول به سايت پينگ می‌کنم و ip آن را به‌دست می‌آورم: 194.225.184.15

◊ به کمک ip که به‌دست آورديم، به کمک يک پورت اسکنر پورت‌ها را بررسی می‌کنيم و می‌بينيم که پورت‌هايی مثل ۲۱، ۲۵، ۴۲، ۵۳، ۸۰، ۱۱۰، ۱۱۹، ۱۳۹، ۱۴۳ و ... باز است.

◊ چون domain به ir ختم می‌شود، برای whois کردن از whois.nic.ir استفاده می‌کنم و Name Server آن را به دست می‌آورم که 194.225.184.20 است.

◊ به کمک اين Name Server ، يک nslookup می‌کنم و به نتايج زير می‌رسم:

iums.ac.ir. SOA sina.i........0 345600) iums.ac.ir. NS sina.iums.ac.ir iums.ac.ir. NS ns1.nic.ir iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir smtp.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 sina.iums.ac.ir. HINFO Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6 sina.iums.ac.ir. MX 10 sina.iums.ac.ir sina.iums.ac.ir. A 194.225.184.20 sina.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 sun.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir cisco.iums.ac.ir. CNAME router.iums.ac.ir webmail.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 linux.iums.ac.ir. A 194.225.184.19 linux.iums.ac.ir. HINFO Intel-Xeon/800 RedHat-Linux-7.2 mta.iums.ac.ir. A 195.146.34.181 pop3.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir localhost.iums.ac.ir. A 127.0.0.1 proxy.iums.ac.ir. CNAME arvand.iums.ac.ir www.iums.ac.ir. A 195.146.34.180 atrak.iums.ac.ir. A 194.225.184.14 ns1.iums.ac.ir. CNAME sina.iums.ac.ir arvand.iums.ac.ir. A 194.225.184.13 router.iums.ac.ir. A 194.225.184.1 router.iums.ac.ir. HINFO Cisco3640/Access-Server IOS-IP-12.0 iums.ac.ir. SOA sina.iu.......3456000 345600)
تک تک سطرهای اين نتايج کاربرد دارد که خواهيم رسيد. الان فقط در مورد HIFNO صحبت می‌کنم که برای مشخص تر بودن در بالا به صورت کمی فرورفته‌تر نوشتم. مثلا:

sina.iums.ac.ir. HINFO Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6
HIFNO برای تعيين نوع کامپيوتر و سيستم‌عامل سرور اهميت دارد. در اين سطر مشخص است که sina.iums.ac.ir از Sun-SuperSPARC5/75 UNIX-Solaris-2.6 استفاده می‌کند.

◊ چون پورت‌های باز را هم توسط پورت اسکنر به دست آورده‌ام به آنها تلنت می‌کنم با دستور:
telnet www.iums.ac.ir portnum
نتايج حاصل از بعضی را می‌بينيد:

25 :
... master.iums.ac.ir Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 ready at 220
پس پورت ۲۵ (smtp) در آن کامپيوتر از Microsoft ESMTP MAIL Service, Version: 5.0.2195.4905 استفاده می‌کند.

110 :
.OK Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 (master.iums.ac.ir) ready+
پس پورت ۱۱۰ (pop3) در آن کامپيوتر از Microsoft Exchange 2000 POP3 server version 6.0.5762.3 استفاده می‌کند.

119 :NNTP Service 5.00.0984 Version: 5.0.2195.2966 Posting Allowed

عبور از پرت 80
پورت ۸۰ چيست؟

پورت ۸۰ يکی از مهم‌ترين پورت‌هاست. دنيای وب (صفحات اينترنتی) بر اساس همين پورت کار می‌کنه. توضيح اينکه وقتی به يه سايت وصل می‌شيم و صفحه وب را درخواست می‌کنيم، در واقع مرورگر اينترنتی به پورت ۸۰ اون کامپيوتر وصل می‌شه و اطلاعات رو می‌گيره (البته بعد از گرفتن اطلاعات اون رو تفسير می‌کنه و به صورت يه صفحه نشون می‌ده - دقت کنيد که اطلاعات در واقع به صورت يک سری تگ HTML است ).

- با پورت ۸۰ صحبت کنيم

حالا ما می‌خواهيم با پورت ۸۰ يک کامپيوتر صحبت کنيم ولی به کمک telnet و nc.
اول بايد يه connection (اتصال) با پورت ۸۰ برقرار کنيم (مثلا برای سايت hotmail.com بايد بنويسم):

telnet www.hotmail.com 80nc -v www.hotmail.com 80
پس اول بايد يکی از دستورات بالا را استفاده کنيم. من هميشه توصيه‌ام استفاده از nc بوده و خواهد بود.
حالا بايد شروع به صحبت با پورت ۸۰ کنيم. من فعلا دو تا جمله براتون می‌گم و بقيه‌اش بمونه واسه بعد. دقت کنيد که موقع کار با پورت ۸۰ با تلنت (نه nc) دستوراتی که ما می‌نويسيم، نمايش داده نمی‌شود ولی کار می‌کنه.
۱- اولين جمله اينه: GET / HTTP/1.0 و بعدش دوتا Enter
به فاصله‌ها دقت کنيد. دو طرف / ی که بعد از GET است، فاصله وجود دارد. اين جمله به پورت ۸۰ می‌گه که هرچی در header داره، نشون بده. و جواب می‌شنوم:

HTTP/1.0 302 Moved TemporarilyServer: Microsoft-IIS/5.0Date: Thu, 05 Dec 2002 12:02:51 GMTLocation: http://lc2.law5.hotmail.passport.com/cgi-bin/loginX-Cache: MISS from cache5.neda.net.irConnection: close

۲- دومين جمله اينه: GET / what/ever و بعدش دوتا Enter
به فاصله‌ها دقت کنيد. اين دستور باعث ميشه که هر چی داره، رو کنه.

البته توجه کنيد که ما مسير را مشخص نکرديم. اين حالت که بدون مسير است خيلی وقت‌ها کار نمی‌کنه (مثل همين مثال !!)

گاهی پيش می‌آد که يک سری دستورات خاص را هميشه بايد پشت‌ سرهم به يه پورت خاص بفرستيم و بخواهيم در وقت صرفه‌جويی کنيم. مثلا همين جمله GET / HTTP/1.0 و دو Enter پشت سرهم که هميشه استفاده می‌کنيم. در اين موارد می‌توان اين دستورات را در يک فايل تايپ کرد (همراه با Enter ها که بايد موقع نوشتن حتما بزنيد) و بعد مثلا با نام ali.txt ذخيره کنيد و بعد يکی از دستورات زير را بنويسيم:

nc -v www.far30.com 80 < ali.txttype ali.txt | nc -v www.far30.com 80

که همان کارهای بالايی را انجام ميده.

- حالا مي‌خوام مسير رو مشخص کنم

مثلا فرض کنيد که مي‌خوام فايلي به اسم index.html را از مسير startup در سايتي به اسم www.site.com داون‌لود کنيم. اول يه nc مي‌کنيم به سايت. بعد مي‌نويسيم:

GET /startup/index.html HTTP/1.0

بعد دو تا Enter مي‌زنيم.
اين مثال نشون ميده که چطوري مسير رو ميشه مشخص کرد. همين کار رو مي‌تونيم براي فايل‌هايي مثل فايل‌هاي گرافيکي و ... انجام بديم و حتي مي‌تونيد اطلاعاتي که مي‌رسه رو در يک فايل ذخيره کنيد. براي اين‌کار مي‌نويسيد:

nc -v www.site.com 80 > index.html

(اين کاري که کرديم با موردي که در بالا نوشتيم فرق مي‌کنه! در بالا دستورات GET رو تو يه فايل مي‌نوشتيم و مي‌فرستاديم که اجرا بشه ولي الان داريم نتايجي که بر مي‌گرده رو در يک فايل ذخيره مي‌کنيم!) ميشه اين دوتا رو ترکيب کرد مثلا نوشت:

nc -v www.site.com 80 < dastoorat.txt > index.html

برگرفته از سايت مهدی لاری

  IPو Port چيست وچگونه آنها را بدست بياوريم؟

IP شماره‌ ايست که به هر کامپيوتر متصل به اينترنت داده می‌شود تا بتوان به‌کمک آن شماره به آن کامپيوترها دسترسی داشت. اين عدد برای کامپيوترهايی که حالت سرور دارند (مثلا سايت‌ها) و نيز کامپيوتر‌های کلاينتی که معمولا به روشی غير از شماره‌گيری (Dial Up) به اينترنت وصل هستند، عددی ثابت و برای ديگران عددی متغير است. مثلا هر بار که شما با شرکت ISP خود تماس گرفته و به اينترنت وصل می‌شويد، عددی جديد به شما نسبت داده می‌شود.
اين عدد يک عدد ۳۲ بيتی (۴ بايتی) است و برای راحتی به‌صورت زير نوشته می‌شود:
xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بين ۰ تا ۲۵۵ است (البته بعضی شماره‌ها قابل استفاده نيست که بعدا علت را توضيح خواهم داد). مثلا ممکن است آدرس شما به صورت 195.219.176.69 باشد. حتی اسم‌هايی مثل www.yahoo.com که برای اتصال استفاده می‌کنيد، در نهايت بايد به يک IP تبديل شود، تا شما سايت ياهو را ببينيد.
در IP معمولا xxx اولی معنای خاصی دارد، که بعدا توضيح می‌دهم... فقط اين را بگويم که اگر به روش Dial Up به اينترنت وصل شويد، معمولا عددی که به عنوان xxx اول می‌گيريد، مابين 192 تا 223 خواهد بود.اين توضيح برای تشخيص کامپيوترهای کلاينت از سرور (حداقل در ايران) بسيار می‌تواند مفيد باشد.
بعد از اتصال به اينترنت برای به دست آوردن IP خود، از دستور IPCONFIG در command prompt استفاده کنيد.

------------------------------------------------------------

بدست اوردن ip ديگران بدون نياز به برنامه:

اگر در چت روم با شخصی در حال چت کردن هستيد از او بخواهيد يک فايل(عکس) برای شما بفرستد در هنگام دانلود فايل به منوی start رفته و بر روی گزينه run کليک کنيد ودر کادر باز شده ( در ويندوزXP هستيد cmd تايپ کنيد ،در ويندوز 98 commandتايپ کنيد ) يک صفحه داس مانند برای شما باز می شود که مانند دستور روبرو عمل کنيدc:\>netstat -n
تايپ کنيد می بينيد در دو رديف به شما تعدادی شماره نشان خواهد داد که در رديف اول ip خود شماست ودر رديف دوم ip طرف مقابل است . البته اين هم گفته باشم که بعضی از آن شماره ها ip سايتها يست که باز کرديت . در بخش آموزش نرم افزارها روش های ساده تری را آموزش می دهم.

------------------------------------------------------------
بدست اوردن ip سايت:

برای بد ست اوردن ip سايت می توانيم در همان command prampt از دستور ping استفاده کنيم مانند مثال اگر بخواهيم ip سايت yahoo را پيدا کنيم مانند دستور زير عمل می کنيم

C:\>ping yahoo.com می بينيد که براحتی ip سايت yahoo به شما نشان خواهد داد

*********************************************************

- Port

در ساده ترين تعريف، محلی است که داده‌ها وارد با خارج می‌شوند. در مبحث هک معمولا با پورت‌های نرم‌افزاری سروکار داريم که به هر کدام عددی نسبت می‌دهيم. اين اعداد بين ۱ و ۶۵۵۳۵ هستند. معمولا به يک سری از پورت‌ها کار خاصی را نسبت می‌دهند و بقيه به‌صورت پيش‌فرض برای استفاده شما هستند. پورت‌های که فعال هستند، هرکدام توسط يک نرم‌افزار خاص مديريت می‌شوند. مثلا پورت ۲۵ برای ارسال Email است، بنابراين بايد توسط يک نرم‌افزار اين کار انجام شود و اين نرم‌افزار بر روی پورت ۲۵ منتظر (فال‌گوش) می‌ماند. اينجا ممکن است شخصی از فلان نرم‌افزار و ديگری از بهمان نرم‌افزار استفاده کند ولی به‌هر حال پورت ۲۵ هميشه برای ارسال Email است.

------------------------------------------------------------

روش بدست اوردن پورتهای باز :

شما ميتوانيد با استفاده از ipeye و داشتن ip طرف مقابل پورتهای باز ان را پيدا کنيم ابتدا وارد cmd شده و مسير ipeye را فعال کنيد يعنی اينکه اگر ipeye درون درايوی :C وجود دارد ابتدا وارد درايو :C شده ودستور زير را تايپ کنيد. مثال ميخواهيم پورتهای باز اين ip10.0.0.50 را بدست بيا وريم C:\>ipeye 10.0.0.50 -syn -p 1 2000 اين دستور از پرت ۱ تا ۲۰۰۰ را scan می کند وبه شما نشان می دهد که کدام پورت باز و کدام بسته است.

برگرفته از سایت:http://www.bitasoft.ir

 پهنای باند چیست؟

وقتي شما يك سايت را از مرورگر خود درخواست مي‌كنيد، در حقيقت در حال دانلود يك فايل هستيد كه مي‌تواند يك فايل صفحه وب با فرمت HTML، يك فايل تصويري مثلا با فرمت GIF و يا يك فايل صوتي مثلا با فرمت MIDI و يا تركيبي از آنها باشد. اين فايلها در كامپيوتر شما بارگذاري (Download) شده و از طريق مرورگر وب (Web Browser) به شما نشان داده مي‌شوند. هرگاه كه شما فايلي را دانلود مي‌كنيد، داده‌ها در مسيري به سمت شما منتقل مي‌شوند كه به اصطلاح به آن Data Transfer مي‌گويند.

براي مثال اگر شما صفحه‌اي را با حجم يك كيلوبايت (1kb) يا 1024 بايت دانلود مي‌كنيد، دقيقا به همان مقدار يعني يك كيلوبايت داده را از سرور آن سايت به كامپيوتر خود منتقل كرده‌ايد. اين مقدار براي حجمهاي ديگر به ترتيب زير است: KB Kilo Byte 1,024 MB Mega Byte 1,048,576 GB Giga Byte 1,073,741,824 پهناي باند يا Bandwidth پهناي ارتباطي است كه داده ها از طريق آن و از فضاي وب شما انتقال مي‌يابند. يك بازديد از صفحه 100 كيلوبايتي به همان مقدار پهناي باند مصرف مي‌كند كه 100 بازديد از يك صفحه يك كيلوبايتي. پس هنگام انتخاب يك ميزبان براي سايت خود همواره به اين نكته و پهناي باندي كه لازم داريد، توجه داشته باشيد. چه مقدار نياز داريم؟ تصور كنيد كه سه فرد داريم كه آنها را به ترتيب شماره 1، 2 و 3 مي‌ناميم. هر سه نفر 1،000،000 ريال پول دارند و مي‌خواهند كه آن را در يك فروشگاه خرج كنند. فرد شماره 1، تعداد زيادي وسيله با قيمت پايين براي هر يك از آنها خريداري مي‌كند. فرد شماره 2، تعداد كمتري وسيله نسبت به فرد شماره 1 اما با قيمتهاي متوسطي مي‌خرد. فرد شماره 3، چند وسيله بيشتر نمي‌تواند بخرد. چون براي هر يك قيمت زيادي پرداخت كرده است. اجازه دهيد موارد فوق را براي سايت و پهناي باند شبيه‌سازي كنيم. در نظر بگيريد كه مقدار موجودي هر يك همان پهناي باند است و وسايل خريداري شده اجزاي سايت و يا به عبارت ديگر فايلهاي آن هستند: فرد شماره 1، سايتي با فايلهاي و تصاوير كم حجم طراحي كرده، در نتيجه تعداد بازديد بيشتري از سايتش مي‌تواند صورت بگيرد. فرد شماره 2، داراي سايتي با فايلها و تصاوير كم و بيش حجيمي است كه به همان نسبت تعداد كمتري بازديد باعث مصرف پهناي باند آن سايت مي‌شود. فرد شماره 3، سايت مناسبي طراحي نكرده چون فايلها و صفحات سايتش بسيار حجيم بوده و با تعداد كمي بازديد از سايتش تمام پهناي باندش را مصرف مي‌شود.

معني اين مطالب چيست؟ مثالهاي بالا نشان مي‌دهد كه براي يك پهناي باند ثابت مي‌تواند تعداد بازديدهاي متفاوتي وجود داشته باشد كه با دانلود فايلهاي آن سايت در هر بار بازديد نسبت مستقيم دارد. بدين ترتيب كه يك بار دانلود براي صفحه‌اي با حجم زياد، تعداد بازديد كمتري را براي يك پهناي باند ثابت به دنبال خواهد داشت. مقدار پهناي باندي كه يك سايت مصرف مي‌كند به عوامل متعددي بستگي دارد. شما بايد انواع فايلهايي را كه بازديدكنندگان دانلود مي‌كنند، در نظر بگيريد. پهناي باند نامحدود وقتيكه شما يك پيشنهاد براي انتخاب ميزبان (Host) داريد كه گفته است پهناي باند نامحدودي در اختيارتان قرار مي‌دهد، احتمالا شما به طور دقيق به دنبال اجراي مفهوم پهناي باند نامحدود بر روي سايت خود هستيد. اما هيچ ميزباني نمي‌تواند يك پهناي باند نامحدود را در اختيارتان قرار دهد. اگر واقعا اين امكان‌پذير باشد كه شما بتوانيد پهناي باند نامحدودي براي سايت خود و با اين مبالغ ناچيز تهيه كنيد، به چه علت سايتهاي ياهو و يا مايكروسافت خود را بر روي اين ميزبانها منتقل نمي‌كنند؟ شما متوجه خواهيد شد كه هيچ چيز نامحدودي وجود ندارد. به عبارت ديگر اينگونه تعريفها نسبي هستند و براي دوره‌اي خاص مفهوم دارند. در برابر اين ادعا، يكي از حالات زير را پيش رو داريد:
1- سايت شما در يك بازه داراي پهناي باند نامحدود است: تعداد زيادي از هاستها مشمول اين حالت هستند. اگر سايت شما مثلا كمتر از 5 گيگابايت در ماه را مورد استفاده قرار مي‌دهد، اصطلاحا به شما گفته مي‌شود كه شما پهناي باند نامحدود داريد. ممكن است كه پس از مدتي ترافيك سايت شما بيشتر از بازه مشخص‌شده شود و اين شما را مجبور خواهد كرد كه به هاست ديگري اسباب‌كشي كنيد. به‌عبارت ديگر، نامحدود در بازه مشخص.
2- پهناي باند مشروط: در اين حالت هاست شما به شرطي پهناي باند نامحدود در اختيارتان مي‌گذارد كه شما قبول كنيد فايلهاي صوتي همچون mp3، فشرده مثل zip و tar، اجرايي مانند exe و تعدادي ديگر از فرمتهاي معمول بزرگتر از حد استاندارد يك فايل گرافيكي يا HTML را استفاده نكنيد. بعلاوه، آنها اغلب از شما مي‌خواهند كه تمامي فايلهاي شما روي فضاي خودتان مصرف شوند و شما نمي‌توانيد اجازه دهيد كه سايتهاي ديگر لينك مستقيمي به فايلهاي شما داشته باشند.
3- كذب محض: در برخي از موارد آنها چيزي را تبليغ كرده اند كه هيچگاه توانايي انجام آنرا ندارند. آنها معمولا چيزي شبيه اين را مي‌گويند: «ما نتيجه را تضمين نمي‌كنيم». و در صورت محبوبيت سايتتان شما خواهيد ديد كه پهناي باند مورد نظر برايتان غيرقابل دسترس است. تعداد زيادي از سايتها مفاد قرارداد خود را ناديده گرفته و به راحتي موانعي را در مقابل شما ايجاد مي‌كنند. تعداد اندكي از آنها اين عدم دسترسي را جبران كرده و يا وجه‌تان را به شما مسترد مي‌كنند. البته هاستهاي دسته سوم نمي‌توانند مدت زيادي در رقابت پايدار بمانند مگر اينكه سياست خود را قبل از ازدياد مشتريهايشان عوض كنند. چرا برخي از هاستها تبليغات دروغ انجام مي‌دهند؟ پاسخ اين سوال ساده است. آنها اينكار را مي‌كنند چون رقبايشان هم همين شيوه را در پيش گرفته‌اند. آنها گمان مي‌كنند كه بسياري از كاربرانشان بسيار كمتر از آنچه كه درخواست كرده‌اند، پهناي باند احتياج دارند و به همين دليل هيچگاه متوجه محدوديت پهناي باند خود نخواهند شد.

در حقيقت بسياري از كاربران هم درك درستي از پهناي باند ندارند. آنها تنها مي‌بينند كه يك هاست انها را در پهناي باند محدود كرده و ديگري آنرا به مقدار نامحدود ارائه مي‌دهد و تنها به همين علت دومي را انتخاب مي‌كنند. از زاويه آمار، بيشتر سايتها كمتر از 500 مگابايت و يا به عبارتي 5/0 گيگابايت در ماه پهناي باند مصرف مي‌كنند. در صورتيكه شما mp3 و يا نرم‌افزار خاصي را براي دانلود در سايت خود قرار نداده باشيد، نبايد نگران پهناي باند خود باشيد. و به اين دقت كنيد كه اگر هاستي در تبليغات خود مدعي پهناي باند نامحدود باشد، راه خاصي هم براي اثبات دروغ وي موجود نيست. تفاوت بين پهناي باند (Bandwidth) و انتقال داده (Data Transfer) جيست؟ اين دو مفهوم در بسياري از موارد مترادف هستند و هر دو تصور يكساني را در ما برانگيخته مي‌كنند. بطور خلاصه، هر دو با مقدار داده‌اي كه شما به صورت فايل روي سايتتان آپلود كرده‌ايد بستگي دارند. كاربران سايت شما را مرور كرده و با اين كار فايلها يا ايميلها (در صورتي كه شما از هاستتان براي خدمات ايميل استفاده مي‌كنيد)، را از هاست دانلود مي‌كنند.

و اما تفاوت... بگذاريد با يك مثال مساله را كمي روشن‌تر كنم. تصور كنيد كه يك ارتباط اينترنتي مانند يك لوله آب و داده‌ها همان آب است. پهناي باند در اين مثال به ضخامت لوله اطلاق مي‌شود. هر گاه سخني از انتقال داده نامحدود (Unlimited data transfer) به ميان مي‌آيد، درست به مانند اين است كه به شما بگويند شما مي‌توانيد از يِك لوله باريك هر چقدر كه مي‌خواهيد آب بنوشيد ولي در عمل شما نمي‌توانيد آب زيادي از همچنين ضخامت كمي بنوشيد. در صنعت هاستينگ، پهناي باند بسيار پربهاست و اطلاق عبارت نامحدود درباره آن ممكن نيست. دزدي از پهناي باند در بسياري از سايتها فايلهاي گرافيكي و يا صوتي قرار دارد. فرض كنيد كه وب‌مسترسايت ديگر از تصوير و يا صوت موجود در سايتتان خوشش آمده باشد. ممكن است كه او با بدست آوردن آدرس آن فايل (مثلا با گرفتن properties از آن) همان فايل را در ميان صفحات خود جاي دهد. با اين كار هر بار كه سايت او مرور مي‌شود، فايلهاي مورد نظر از هاست شما به مرورگر فرد بازديدكننده هدايت مي گردد. با اينكار بدون آنكه كسي از سايت شما بازديد كرده باشد، شما مقداري از پهناي باند خود را از دست داده ايد. به اين كار (كه در بسياري از موارد ناآگاهانه صورت مي‌گيرد)، دزدي پهناي باند يا Bandwidth theft مي‌گويند. براي جلوگيري از اين مساله بهترين راه اين است كه از طريق ايميل با وب‌مستر آن سايت تماس گرفته و از وي خواهش كنيد كه فايل مورد نظر را بر روي هاست خود منتقل كرده و آدرس آنرا به هاست خود تغيير دهد.

جمع آوري : علي نجف زاده (دانشجوي رشتة نرم افزار كامپيوتر)
برگرفته از سايت www.bitasoft.ir

 HTML چیست؟

HTML سرواژه‌ٔ HyperText Markup Language و به معنای « زبان نشانه‌گذاری اَبَرمتن » است (که البته برخی آنرا « زبان علامت‌گذاری فرامتن » ترجمه کرده‌اند).

اچ‌تی‌ام‌ال، سنگِ‌بنای وب است؛ یک زبان رایانه‌ای که برای تدوین قالب و طراحی صفحات وب به کار برده می‌شود. دستورالعملهای این زبان، برچسب (Tag) نام دارند که محتوای یک صفحهٔ وب، به وسیلهٔ آنها، نشانه‌گذاری شده و بدین‌ترتیب، نحوهٔ نمایش آن صفحه برای مرورگرهای وِب، توصیف می‌شود. هر یک از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال، معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر مشخصی بر محتوا می‌گذارند؛ مثلاً برچسبهایی برای تغییر شکل ظاهری متن، نظیر درشت‌ و ضخیم کردن یک کلمه یا برقراری پیوند (Link) به صفحات دیگر در اچ‌تی‌ام‌ال تعریف شده‌اند. یک سند اچ‌تی‌ام‌ال، یک پرونده مبتنی بر متن (Text–based) است که معمولاً با پسوند .htm یا .html نامگذاری شده و محتویات آن از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال تشکیل می‌شود.

مرورگرهای وب، که قادر به درک و تفسیر برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال هستند، تک‌تک آنها را از داخل سند اچ‌تی‌ام‌ال خوانده و سپس محتوای آن صفحه را نمایان‌سازی (Render) می‌کنند. اچ‌تی‌ام‌ال یک زبان برنامه‌نویسی نیست، بلکه زبانی برای نشانه‌گذاری ابرمتن است و اساساً برای ساختمندکردن اطلاعات و تفکیک اجزای منطقی یک نوشتار — نظیر عناوین، تصاویر، فهرستها، بندها و جداول — به کار می‌رود. از سوی دیگر، اچ‌تی‌ام‌ال را نباید به عنوان زبانی برای صفحه‌آرایی یا نقاشی صفحات وب به کار بُرد؛ این وظیفه اکنون بر دوش فناوریهای دیگری چون شیوه‌نامه‌های آبشاری است. گفتنی است اچ‌تی‌ام‌ال شکلی از زبان دیگری بنام اس.جی.ام.ال است و « کنسرسیوم وب جهان گستر » آنرا به عنوان استانداردی برای نشانه‌گذاری مستندات ابرمتنی برای عرضه در وب، تدوین کرده است.

برگرفته از سايت چشمک

 راهنمای خرید یكLaptop

لپ‌تاپ‌ها(كامپیوترهای قابل حمل) به دلیل افزایش توانایی‌ها و نیز قابلیت جابجایی روز به روز در بین مردم محبوبیت بیشتری پیدا می‌كنند. این راهنما شما را در یافتن بهترین Laptop متناسب با نیازتان یاری می‌كند.
این راهنما از هشت قسمت تشكیل شده است كه در صورت نیاز به راهنمایی بیشتر در هر كدام از قسمت‌ها می‌توانید با ما تماس بگیرید تا راهنمایی‌های بیشتر را به شما بدهیم.

اندازه و وزن
مطمئناً اندازه و وزن یك كامپیوتر همراه مهمترین موضوع در انتخاب یك Laptop می‌باشد. تعداد زیادی Laptop بسیار كوچك و سبك وجود دارند. اما بخش‌هایی از رایانه (مانند درایوهای نوری) نیز فدای اندازه می‌شوند. Laptop هایی كه به جای كامپیوتر رومیزی استفاده می‌ شوند( به اصطلاح Desktop replacements ) دارای همان قدرت كامپیوترهای رومیزی هستند. اما مطمئناً جابجایی این سیستم‌ها به علت بزرگ و سنگین بودن مشكل‌افرین است. هنگامیكه قصد انتخاب یك Laptop را دارید، به این نكته به خوبی توجه كنید كه امكانات و لوازم جانبی برای شما مهمتر است یا حجم و اندازه دستگاه. هر چند در حال حاضر و با استفاده از تكنولوژی موسوم به Centrino محصول اینتل شما می‌توانید در یك Laptop هر دو گزینه را در اختیار داشته باشید. پیشنهاد ما به شما اینست كه در صورت توان حتماً از Laptop های دارای تكنولوژی Centrino استفاده نمائید. در قسمت‌های بعد باز هم به توضیح مزیت‌های این تكنولوژی می‌پردازیم.

پردازشگر( CPU )
سرعت Cpu های Laptop همواره با اندكی فاصله به دنبال سرعت كامپیوترهای رومیزی حركت می‌كند. اما با این قابلیت كه توان استفاده بهینه از انرژی را دارند. انتخاب سرعت CPU ، بسته به هدف شما از خرید Laptop دارد.
اگر قصد شما از خرید یك Laptop استفاده از اینترنت، دریافت نامه‌های الكترونیكی( E-Mail )، استفاده از یك واژه‌پرداز و حتی تماشای یك فیلم DVD باشد، استفاده از یك CPU با سرعت 800مگاهرتز و یا اندكی بیشتر نیاز شما را رفع خواهد نمود. ولی اگر قصد جایگزینی آن را به عنوان كامپیوترتان دارید، نباید به سرعت‌های زیر 2گیگاهرتز فكر كنید.توضیح اینكه CPU های Centrino در هنگام نوشتن این مقاله دارای سرعت 1.6 می‌باشند

حافظه( RAM )
حافظه قابل نصب در سیستم‌های قابل حمل( Laptop ) به طور كلی كمتر از سیستم‌های رومیزی است. هنگام خرید یك Laptop حتماً در مورد حداكثر RAM پشتیبانی شده در دستگاه اطلاعات لازم را از فروشنده دریافت كنید.
در ضمن بد نیست ببینید كه آیا خودتان هم می‌توانید RAM دستگاه را افزایش دهید، یا حتماً باید توسط آن شركت و متخصصینش انجام شود.

نمایشگر( Display )
هنگامی كه قصد خرید یك Laptop را دارید به قدرت تفكیك‌پذیری( Resolution ) صفحه نگاه كنید. معمولاً صفحه‌نمایش بزرگتر ترجیح داده می‌شود. اما بعضی از صفحه نمایش‌های بزرگ كه دارای Resolution بالاتری نیز هستند، خواندن متن را دشوار می‌كنند. در ضمن اندازه صفحه نمایش رابطه مستقیمی با اندازه Laptop خواهد داشت. سیستم‌های جدید با مونیتور 17 اینچ نیاز به دقت بیشتر در نگهداری خواهند داشت. علاوه بر اینكه جابجایی آنها نیز مشكل‌تر خواهد بود.

درایو‌ها
اندازه Hard Drive یك موضوع مهم تلقی می‌شود. اما انتخاب یك درایو نوری نیز به همان اندازه مهم است. یكی از قابلیت‌های مهم Laptop های موجود قابلیت استفاده به عنوان یك پخش‌كننده DVD قابل حمل است. بوسیله یك درایو DVD -ROM و یا یك درایو Como CD-RW هر شخصی می‌تواند یك فیلم DVD را به مثابه یك تئاتر كوچك بر روی سیستمش تماشا كند.
تعداد زیادی از سیستم‌هایی كه تحت عنوان Ultraportable شناخته می‌شوند، قابلیت استفاده از یك درایو نوری داخلی را ندارند. كه این عمل به خاطر كاهش وزن و اندازه دستگاه صورت گرفته است.

شبكه
توانایی اتصال به شبكه نیز یكی از خصوصیت‌هایی است كه هنگام خرید یك Laptop باید مد نظر داشته باشید. به دنبال سیستم‌های بگردید كه حداقل دارای یك مودم 56 Kbps و یك اترنت( Ethernet ) سریع باشند. این‌ها به شما اجازه می‌دهند تا با اكثر سیستم‌ها اتصال برقرار كنید و به تبادل اطلاعات بپردازید.
اگر نیاز به بیشترین بازده از شبكه را دارید، می‌توانید به دنبال Laptop هایی با مشخصه (802.11 b wireless adapter ) باشید. با انتخاب سیستم‌های دارای این گزینه به راحتی و بدون نیاز به سیم قابلیت اتصال و تبادل اطلاعات را خواهید داشت.

طول عمر باطری
به نظر شما سیستمی كه با هر بار شارژ كردن فقط 30 دقیقه می‌تواند كار كند چطور است؟ طول عمر باطری نیز به نیاز شما بستگی دارد. ولی به دنبال سیستم‌هایی بگردید كه حداقل 2 ساعت بدون نیاز به شارژ می‌توانند كار كنند. در صورت نیاز بیشتر می‌توانید به دنبال Laptop هایی باشید كه امكان استفاده از باطری جانبی را برای شما فراهم می‌كند.

ولی یك‌راه دیگر...
باز هم استفاده از تكنولوژی جدید اینتل موسوم به Centrino . این تكنولوژی به دلیل مصرف كم باطری قابلیت استفاده تا 6 ساعت را برای شما فراهم می‌كند.

گارانتی
و آخرین مورد (نه كم ‌اهمیترین مورد) نوع و طول مدت گارانتی سیستم خریداری شده می‌باشد. Laptop ها ممكن است بیشتر از سیستم‌های رومیزی دچار مشكل شوند و این مورد نیز به خاطر قابلیت جابجایی آن‌ها است. هنگام خرید یك سیستم مطمئن باشید كه حداقل از 1 سال گارانتی بهره‌مند می‌شوید. اگر قصد استفاده زیاد و یا ناشیانه از Laptop را دارید سیستم‌هایی با 3 سال پشتیبانی (با وجود قیمت بالاتر) انتخاب بهتری برای شما محسوب می‌شود.
سیستم‌هایی كه توسط شخص ثالث (فروشنده) گارانتی می‌شود، انتخاب خوبی نیست مگر اینكه به نمایندگی از شركت سازنده دستگاه باشد.

برگرفته از آی تی ایران

 لپ‌تاپ‌ها چطور کار می‌کنند؟

محبوب شدن لپ‌تاپ‌ها در بین افراد عجیب به نظر می‌رسد. این حقیقت که لپ‌تاپ‌ها با خواص زیادی که دارند از جهاتی نیز از رایانه‌های رومیزی کم می‌آورند باعث می‌شود که همه افرادی که هر روز با رایانه سر و کار دارند در مورد بهتر بودن آنها نسبت به رایانه‌های رومیزی شک کنند.

درست است که لپ‌تاپ‌ها قابل حمل هستند، باطری کمتری احتیاج دارند و سر و صدای کمتری نسبت به انواع رایانه‌های رومیزی تولید می‌کنند اما از سوی دیگر گفته می‌شود که لپ‌تاپ‌ها معمولا گرافیک و بلندگوهای بسیار ضعیفی دارند.

این تفاوت‌ها ممکن است به ظاهرا جزئی بیایند اما برای مصرف کننده‌ای که هر روز ساعت ها با آن سروکار دارد بسیار مشخص‌ است.

لپ‌تاپ‌ها در حالت کلی نسبت به رایانه‌های رومیزی قیمت بیشتری دارند. اما در عین حال، کاهش قیمت آنها هم پس از ارائه شدن مدل های جدیدتر حیرت انگیز است. اولین بار در ماه می سال 2005 بود که رکورد فروش لپ‌تاپ‌ها در مقابل رایانه‌های رومیزی شکسته شد و سازندگان رایانه‌های رومیزی پذیرفتند که محبوبیت لپ‌تاپ‌ها بیش از پیش شده است.

حال اینکه چطور ممکن است تمامی آن سخت افزارهایی که در رایانه‌های بزرگ رومیزی وجود دارد همگی در یک لپ‌تاپ کوچک جا بگیرد توضیحات مفصلی می‌طلبد. در حالت کلی لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی سخت افزار و نرم افزارهای بسیار مشابهی دارند. اما تفاوت اصلی در آن است که چطور این سخت افزارها در محیطی کوچک کنار هم قرار می‌گیرند.

اجزای لپ‌تاپ:

رایانه رومیزی تشکیل شده‌اند از : مادربورد,کارت ویدئو, هارد درایو و چندین قطعه دیگر که همگی در جعبه بزرگی که اصطلاحا "کیس" گفته می‌شود جا می‌گیرند. صفحه نمایش و صفحه کلید هم که با استفاده از سیم یا بدون سیم به "کیس‌ها" متصل می‌شوند و چه بخواهید و چه نخواهید فضای زیادی از میز در نهایت به خاطر انبوه سیم های متصل شده به این دستگاه رومیزی گرفته می‌شود.

لپ‌تاپ‌ها بسیار کوچکتر و سبکتر از رایانه‌های رومیزی هستند و اولین چیزی که در آنها به چشم می‌خورد صفحه تایپ آنهاست که حتی آن هم از انواع رومیزی بسیار کوچکتر است. به خاطر کوچک بودن اندازه لپ‌تاپ‌ها وسایل سخت افزاری این نوع رایانه باید سه خاصیت داشته باشد.

1- در محل کوچکی جا شود.

2- باتری را به شکل کنسروی مصرف کند

3- گرمای زیادی تولید نکند

معمولا بسته به بهتر بودن نوع این سخت افزارها و اینکه تا چه حد سه خاصیت بالا را دارند , قیمت لپ‌تاپ‌ها تفاوت می‌کند. گران و یا ارزان بودن لپ تاپ‌ها دقیقا بستگی به همین سه خاصیت دارد.

پردازشگر:

"سی‌پی‌یو"(cpu) رایانه شما با سیستم عامل همکاری می‌کند تا رایانه شما به بهترین شکل کار کند و در واقع آن را کنترل می‌کند و به شکل مغز رایانه شماست.

معمولا این سی پی یوها حرارت زیادی تولید می‌کنند و به خاطر همین موضوع است که در رایانه‌های رو میزی فضای زیادی به فن و خنک کننده‌ها اختصاص داده می‌شود. از آنجایی که در لپ‌تاپ‌ها چنین امکانی وجود ندارد بنابراین سی‌پی‌یو در آنها:

1- در ولتاژ کمتر کار می‌کنند:

معمولا با پائین بودن ولتاژ در لپ‌تاپ‌ها پردازشگر آرامتر کار می‌کند تا گرمای کمتری تولید کند. بسیاری از لپ‌تاپ‌ها زمانی که به برق متصل باشند در ولتاژ بالا هم کار می‌کنند.

2- سوکت‌ها و سنجاقها و گیره‌های متصل به "مادر بورد" معمولا جای زیادی می‌گیرد. در انواع لپ‌تاپ‌ها این سوکتها به طور کامل برداشته شده است. به همین خاطر است که معمولا در لپ‌تاپ‌ها برداشتن cpu از مادر بورد امکان پذیر نیست.

3- حالت آرامش و خواب دارد:

 زمانی که لپ‌تاپ شما استفاده نمی‌شود و برای مدتی شما آن را روشن گذاشته واز آن دور شده‌اید رایانه و سیستم عامل به شکلی با هم کار می‌کنند که سرعت "سی پی یو" شما کاهش پیدا کند.

فن و خنک کننده:

لپ‌تاپ‌ها معمولا فن‌های بسیار کوچکی دارند و لوله‌های بسیار باریکی در آنها تعبیه شده است که گرما را از سی پی یو بیرون می‌برد. این ابزار معمولا در لبه لپ تاپها ساخته می‌شوند تا مسیر خارج شدن گرما کوتاه شود.

 

حافظه:

حافظه لپ‌تاپ می‌تواند به خاطر آرام کار کردن پردازشگرها مورد مطالعه بیشتر قرار بگیرد. در برخی از لپ‌تاپ‌ها حافظه را در نزدیکی سی پی یو قرار می‌دهند تا دسترسی به اطلاعات سریعتر باشد. برخی هم در محل های بزرگتر جا می‌گیرند تا اطلاعات در سطح پردازشگر و "مادر بورد" سریعتر حرکت کند.

همچون رایانه‌های شخصی،لپ‌تاپ‌ها هم "هارد دیسک" داخلی دارند که سیستم عامل و فایلهای اطلاعاتی را نگهداری می‌کند. در لپ‌تاپ‌ها اندازه این هارد دیسک ها بسیار کوچکتر از حالت عادی است و چرخش آن آرامتر است که سبب ایجاد گرمای کمتر و اتلاف باتری می‌شود.

 

صدا و تصویر:

قسمت گرافیکی در واقع یک پردازشگر کوچک است که عملیات پخش تصویر را انجام می‌دهد. این قسمت نیز گرمای زیادی تولید می‌کند. در بیشتر لپ‌تاپ‌ها قسمت گرافیکی در مادر بورد واقع شده و یا آنکه به شکل خاص برای استفاده از لپ‌تاپ‌ها با سایزهای کوچک ساخته می‌شود.

آنچه به طور یقین ثابت شده این است که گرافیک در لپ‌تاپ‌ها از رایانه‌های شخصی ضعیف‌تر است اما استفاده کنندگان معمولا متوجه این موضوع نمی‌شوند.

صفحه نمایش در لپ‌تاپ‌ها معمولا 12 تا 17 اینچی هستند و انواع گوناگونی دارند که هر روزه با اختراع انواع جدید تفاوت می‌کنند.

 

انرژی:

لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی هر دو با برق کار می‌کنند. هر دو باتری دارند تا بتوانند ساعت و تاریخ را به طور مرتب بروز کنند. بر خلاف انواع رومیزی، لپ‌تاپ‌ها می‌توانند با استفاده از باتری و بدون برق چندین ساعت روشن بماند که البته به نوع باتری بستگی دارد..

باتری‌های مختلفی برای انواع لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شود که بستگی به قیمت شان متنوع هستند. بسیاری از سازندگان باتری‌ها مدعی اند که باتری‌ها تا 5 ساعت مداوم کار می‌کنند. اما این موضوع دقیقا بستگی به آن دارد که از لپ‌تاپ چه استفاده‌ای می‌شود.

 

تاریخچه لپ‌تاپ:

حدود سال 1970 "آلان کی" مردی که در شرکت زیراکس کار می‌کرد تصمیم گرفت رایانه‌ای بسازد که بدون احتیاج به انواع سیم کار کند. این نوع رایانه گرچه هرگز مشهور نشد اما اولین جرقه‌ای بود که باعث شد فکر ساخت لپ‌تاپ‌ها به انسان خطور کند.

سال 1979 اولین رایانه قابل حمل ساخته شد. این رایانه 340 کیلو بایت حافظه داشت و "ناسا" آن را که حدود 800 دلار قیمت داشت و سنگین بود را برای پروژه‌های فضایی به کار گرفت.

این لپ‌تاپ به عنوان اولین نوع رایانه قابل حمل معرفی شد تا اینکه در سال 1986 شرکت آی بی ام اولین لپ‌تاپ حرفه ای را وارد بازار ساخت که 256 کیلو بایت حافظه داشته و دو درایو دیسکت فلاپی با صفحه نمایش تخت داشت و مودم داخلی برای آن تعبیه شده بود.

این لپ‌تاپ حدود 5.4 کیلوگرم وزن داشت و به قیمت 3500 دلار به فروش می‌رسید توانست نام خود را به عنوان اولین لپ‌تاپ ثبت کند.

 

منبع: همشهری آنلاین

 

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

آرشیو مطالب

شهریور 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386

پيوندها

مطالب جالب
دانلود نرم افزارهای رایگان
:: قالب ساز ::

پیوندهای روزانه

COMPUTER
آرشیو پیوندها

آمار وبلاگ

افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:

  RSS  

ترجمه قالب

Powered By
BLOGFA.COM